در تمام زن‏ها، علایق مشتركى وجود دارد كه مهم‏ترین آنها، توجه، محبت و قدردانى است.

توجه؛ براى چند دقیقه یا حتى چند لحظه، با تمام حواس، متوجه او باشید؛ حالش را بپرسید؛ شنونده او باشید و به چیز دیگرى توجه نكنید.

محبت؛ محبت، یعنى دوست داشتن و سخنان محبت‏آمیز.

قدردانى؛ قدردانى، یعنى در برابر او اذعان كنید كه در خانه، زحمت مى‏كشد؛ پس تلاش‏هاى او را ارج بگذارید و از سلیقه و كوشش او تعریف، تمجید و تشكر كنید.

2. زن و مرد ، دید متفاوتى نسبت به زمان دارند.

این تفاوت نگاه، باعث بسیارى از سوءتفاهم‏ها مى‏گردد؛ مانند دیركردن‏ها، فراموش كردن انجام كارى به موقع و مهم نشمردن رویدادهاى مهم؛ مثلاً زن‏ها به خوبى مى‏دانند كه آخرین بارى كه به گردش رفته‏اند، كى بوده است و سالروز تولدها و سالگرد ازدواج و سایر مناسبت‏هاى مهم، چه زمانى است. این توانایى كه گاه مردها را حیرت‏زده مى‏كند، براى زن‏ها، بسیار طبیعى و ذاتى است و در واقع، در ساختار زیستى آنها برنامه‏ریزى شده است. بدن زن، از یك چرخه ماهانه تبعیت مى‏كند و عادت شمردن، از همان ابتداى بلوغ، در فعالیت‏ها پدیدار مى‏گردد. بنابراین، اگر گاهى با همسرتان بر سر چنین مسائلى اختلاف نظر پیدا كردید، بهتر است بر نظر خود پافشارى نكنید و به زمان‏سنجى همسرتان بیشتر اعتماد كنید.

3. زن‏هاى تشنه محبت ، خصوصیاتى دارند كه مردان باید به آنها توجه كنند.

آقایان محترم: سیراب كردن دل و جان همسرتان، یكى از مهم‏ترین مهارت‏هاى شماست. زنان، رفتارهاى خاصى، هنگام احتیاج به محبت دارند؛ علائم تشنگى یك زن براى محبت، عبارتند از: تحریك پذیرى (حساس بودن) عصبى و زودرنج بودن، پرتوقع بودن، خستگى مزمن، كم اشتهایى یا پرخورى، افسردگى، مشغولیت‏هاى افراطى.

مردان باید بدانند كه زنان احتمالاً به آنان نخواهند گفت چقدر از نظر عاطفى محتاج آنان هستند یا چقدر افسرده‏اند؛ بنابراین، دقت كنید كه مبادا كمتر از آنچه مى‏دهند، دریافت كنند و اجازه ندهید چنان تشنه محبت شوند كه سرانجام از لحاظ احساسى، نسبت به شما سرد شوند.

رسول خدا (ص) فرمود :

هر چه ایمان انسان كامل تر باشد به‏ همسرش بیشتر اظهار محبت می نماید.1

4. رفتارتان را با شوهر خود، هنگام برگشتن از سر كار به منزل، بهبود دهید.

كارهایى كه در این بهبودى رفتار مؤثرند، عبارتند از:

سلام و احوال‏پرسى همراه با خوشرویى، گرفتن كیف، كت و بسته‏هاى خرید، دادن خبرهاى خوش، آماده كردن سریع غذا، پرس‏وجو از اوضاع كارى روز، صحبت كردن به مرد، گله و شكایت نكردن از حوادث و كارهاى آن روز و... .

5. هنگامى كه رفتار مرد ناگهان تغییر مى‏كند، زن باید آرامش خود را حفظ كند.

مرد به شكل غریزى، براى این كه به جنس مخالف نزدیك شود، از او فاصله مى‏گیرد وبااصطلاح به غار تنهایی می رود.اگر چنین فرصتى از طرف زن به مرد داده نشود، هرگز از میل شدید خود به جنس مخالف آگاه نمى‏شود. هنگامى كه مرد از زن فاصله مى‏گیرد، پس از مدتى با میلى شدیدتر، به طرف زن برمى‏گردد و فاصله‏اش از قبل كمتر مى‏شود. مردها پس از آن كه نیازشان به عشق و صمیمت برآورده شد، ناگهان به یاد استقلال گذشته خود مى‏افتند و حس مى‏كنند كه شدیداً به آن نیاز دارند. هنگامى كه مرد از زن فاصله مى‏گیرد، زن دچار هراس شده، به دنبال اشتباه یا خطاى خود مى‏افتد. او متوجه نیست كه مرد با این كار، مى‏خواهد نیاز به استقلال خود را تأمین كند؛ سپس ناگهان مرد با عشق و علاقه شدیدترى به سوى زن باز مى‏گردد و پیوسته در میان وابستگى عاطفى و استقلال در رفت و آمد است.

6. زن‏ها در توانایى خود براى عشق ورزیدن به همسر خود، مثل موج، بالا و پایین مى‏روند.

زن، هنگام فرو كش كردن موج، با رفتارش نشان مى‏دهد كه به شدت حساس و شكننده شده است و به عشق بیشترى نیاز دارد. نكته ضرورى، این است كه در این مرحله، فرد متوجه نیازهاى او بشود و گرنه، امكان دارد كه با توقعات بى جا، او را بیازارد. توقع مهربانى دائمى از زن، نامعقول است؛ همان طور كه هوا همیشه آفتابى نیست. مرد، ناگهان گمان مى‏كند كه تغییر روحیه زن، به خاطر رفتار اوست. هنگامى كه زن شاد است، مرد خوشحالى زن را به حساب خودش مى‏گذارد و هنگامى كه افسرده است، خود را مسئول مى‏داند. مردان باید توجه داشته باشند كه در چنین زمانى، زن به محبت بیشترى نیاز دارد؛ ولى مردان نباید توقع داشته باشند كه حال زن، به سرعت خوب شود؛ چون زن قبل از آن كه بتواند بالا بیاید، كاملاً باید به عمق برود و وقتى زن از داخل چاهش بیرون مى‏آید، دوباره تبدیل به همان موجود مهربان و دوست داشتنى سابق مى‏شود.

7. تفاوت‏هاى خود را به تعریف و تمجید بدل سازید.

زن باید احساس كند كه دوستش دارند و همان شخصیتى كه دارد، مورد نیاز و پذیرش است و باید براى آن چه مى‏كند، مورد قدردانى واقع شود.

به او بگویید كه كیست و شخصیتش همان چیزى است كه شما با تمام قلبتان از آن ستایش و قدردانى مى‏كنید. این احساس را به او بدهید كه براى شما اهمیت دارد و این كه او به زندگى‏تان بهبهود بخشیده است و این كه بدون او، شما نمى‏توانستید مانند آن چه اكنون هستید، شاد و راضى باشید.